Koncepcja
Strefa najbliższego rozwoju
Najwięcej uczysz się tam, gdzie czegoś jeszcze nie potrafisz zrobić sam, ale z odrobiną pomocy już tak.
- 1
Zobacz drogę
Rozdział po rozdziale, każdy świat to etap. Mnemo stoi tam, gdzie właśnie jesteś.
Zobacz drogę
Rozdział po rozdziale, każdy świat to etap. Mnemo stoi tam, gdzie właśnie jesteś.
- 2
Wskocz do poziomu
Poziom łączy to, co do siebie pasuje: wideo, Bildpfad przez jedną noc, fiszki do sprawdzenia się.
Wskocz do poziomu
Poziom łączy to, co do siebie pasuje: wideo, Bildpfad przez jedną noc, fiszki do sprawdzenia się.
- 3
Idź dalej
Za ukończenie są gwiazdki, brama do następnego rozdziału się otwiera, a nowy świat wyłania się z mgły.
Idź dalej
Za ukończenie są gwiazdki, brama do następnego rozdziału się otwiera, a nowy świat wyłania się z mgły.
Wyobraź sobie trzy koła. W środku jest wszystko, co już umiesz sam. Na samym zewnątrz jest to, czego nie dasz rady zrobić nawet z pomocą. Pomiędzy jest pierścień: rzeczy, które z dobrą wskazówką ledwo, ledwo ci wychodzą. Ten pierścień nazywa się strefą najbliższego rozwoju. Jak przy jeździe na rowerze, gdy ktoś trzyma rękę na bagażniku: wkrótce jedziesz sam.
Pomysł pochodzi od Lwa Wygotskiego, radzieckiego psychologa. Żył w latach 1896–1934 i zmarł na gruźlicę, mając zaledwie 37 lat. W swoim krótkim życiu napisał tak dużo, że świat naprawdę go wysłuchał dopiero dziesiątki lat później. Po angielsku jego najważniejsze myśli ukazały się w 1978 roku w zbiorze Mind in Society. Już w 1976 roku badacze z zespołu Jerome’a Brunera pokazali, jak dorośli pomagają małym dzieciom budować piramidę z klocków. Taką pomoc nazwali rusztowaniem: podpiera się tylko tyle, ile trzeba, i stopniowo się je rozbiera.
Jeśli zadanie jest za łatwe, nudzisz się i nie uczysz się niczego nowego. Jeśli jest dużo za trudne, poddajesz się. Dokładnie pomiędzy twoja głowa musi się wysilić, ale daje radę. Wtedy twoje umiejętności rosną najszybciej. Dlatego warto najpierw ustalić, co już wiesz.
W Mnemorya Atlas korzysta z tego, co aplikacja już wie o twojej wcześniejszej wiedzy. Przy dopracowywaniu możesz ją też podać sam: Zupełnie od zera, Trochę wiem albo Już nieźle, do tego dowolny tekst. Dzięki temu ścieżka nauki zaczyna się tam, gdzie właśnie jesteś, a nie od zera ani dużo za daleko.
Podstawa naukowa
Prace, na których opiera się ta metoda. Każdą można sprawdzić przez jej DOI — sięgnięcie do nich jest właśnie zamierzone.
Dorosły pomagał dzieciom budować piramidę z klocków i dawał tylko tyle pomocy, ile było trzeba; stąd wziął się obraz rusztowania w nauce.
The role of tutoring in problem solving. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 17(2), 89–100.
doi.org/10.1111/j.1469-7610.1976.tb00381.xPrzegląd dziesięciu lat badań pokazuje: dobra pomoc dopasowuje się do uczącego się i stopniowo jest jej coraz mniej.
Scaffolding in Teacher–Student Interaction: A Decade of Research. Educational Psychology Review, 22(3), 271–296.
doi.org/10.1007/s10648-010-9127-6W tym zbiorze myśli Wygotskiego o strefie najbliższego rozwoju po raz pierwszy ukazały się zebrane po angielsku.
Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes. Harvard University Press.
Oglądaj dalej
Temat w ruchu.
Wybrane filmy do pogłębienia wiedzy. Każdy link otwiera oryginalnego twórcę w YouTube.
